Vulkanbike Eifelmarathon 10 september 2016

Vulkanbike Eifelmarathon 10 september 2016

Algemeen

Op zaterdag 10 september 2016 werd in de Duitse Eifel in het plaatsje Daun de VulkanEifel Marathon verreden. Vanuit MTB Baarlo was een redelijke afvaardiging aanwezig, die allen de ultra-marathon (ca. 100 km en ca. 2.300 hm) wilden rijden. De start van deze marathon was om 9.00 uur en aangezien er nog eerst meer dan 2 uur met de auto gereden moest worden liep de wekker voor de meesten al rond 4.30 af.
Eerst nog een paar man oppikken en zo gingen we die kant op. Het beloofde prachtig weer te worden en de afgelopen week was er geen druppel regen gevallen; droge omstandigheden en stof happen dus.
Van MTB Baarlo waren Jeroen Daniëls, Jack Piels, Mark Doesborg, Luuk Peeters en Peter Nieen aanwezig. Daarnaast waren Monique en Ton Nijsen als verzorgers meegekomen.
De marathon verliep voor iedereen voorspoedig. Helaas moest Peter Nielen opgeven wegens een lekke band en maag-/darmproblemen. De rest reed de wedstrijd uit en ieder deed dat met zijn eigen doel voor ogen (lekkere training, kijken waar je staat of volle bak)
Jack Piels wist beslag te leggen op de 2e plaats in zijn categorie. Chapeau!
Namens heel MTB Baarlo gefeliciteerd met dit resultaat!

Door Luuk Peeters.

We waren rond 7.45 in Daun en hadden dus alle tijd om rustig te kijken voor de inschrijving en ons voor te gaan bereiden. Als verzorgers waren Monique en Ton Nijssen al aanwezig en even later kwamen ook Jeroen Daniëls, Jack Piels en Mark Doesborg aan. Van MTB Baarlo waren daarnaast Peter Nielen en ikzelf aanwezig.
Na even besproken te hebben waar de Ton en Monique zouden gingen we al richting start. Ik had eigenlijk geen idee waar ik aan begonnen was. Het leek mij gewoon een keer gaaf om deel te nemen aan een marathon in het (nabije) buitenland. Ik zag wel een beetje op tegen de afstand in combinatie met de hoogtemeters, maar ja, de afgelopen periode genoeg gefietst, dus ik dacht dat geen probleem zou zijn. Doordat ik recent een marathon had gereden en ik mij een beetje richtte op die tijd had ik mij voorgenomen om binnen de 5,5 uur binnen te komen.
Om stipt 9.00 uur werden wij als deelnemers van de ultra-marathon van 100 km weggeschoten. Bij de start was het aardig dringen geblazen en ik stond vrij ver na achteren. De start was, zoals gewoonlijk, eigenlijk best goed en ik kon goed wat verder opschuiven naar voren. Ik had mij voorgenomen om wat rustiger te rijden vandaag, zodat ik op het einde ook nog kon knallen. Mijn hartslag en ritme goed in de gaten gehouden tijdens de rit. Goed opgelet dat ik niet (te ver) in het rood kwam.
Tot een kilometer of 50 ging dat eigenlijk prima. Ik merkte echter dat ik wat meer last kreeg van de warmte en mijzelf niet goed gekoeld kreeg. Drinken viel niet mee en op de pauzeplaatsen (waar ik iedere keer even kort halt hield) hadden ze cola, water en een of andere gore vloeistof met bubbels. Dat was niets dus! Ik merkte ook dat ik niet genoeg at. Ik kreeg dat gewoon niet weggestopt, terwijl de voeding zeer belangrijk is. Dit had ik al eerder ervaren (bij de Four Peaks in Oostenrijk) en nu dreigde hetzelfde euvel. Af en toe een reep en de nodige gelletjes naar binnen geduwd en zodoende ging het tot een kilometer of 80 weer een beetje. De snelheid lag echter wel beduidend lager. Bij kilometer 80 stond Ton bij de verzorging en reikte mij de bidon van Peter Nielen aan. Peter was inmiddels met maagproblemen en een lekke helaas afgestapt, dus de bidon was over. Even kort een praatje met Ton gemaakt en na zijn zeer opbeurende woorden (waarvoor dank!!) toch weer verder gereden. Wonderbaarlijk merkte ik dat het een heel stuk beter ging en ik zowaar weer kon versnellen. De laatste 20 kilometer vlogen dan ook weer redelijk snel voorbij en na de laatste zeer steile klim in Daun kwam ik in een tijd van 5:13 over de streep op een 59e plaats (van de 123 in mijn categorie). Over de tijd ben ik best tevreden, maar ik weet dat er (veel) meer inzit als ik de voeding en het drinken beter op orde krijg. Leermomentje en iets om verder aan te werken.
Team MTB Baarlo, bedankt weer voor een gezellige dag!

Door Mark Doesborg.

Vandaag was het dan zover. D-day voor mij. De vuurdoop. De ‘ontgroening’ om het zo maar even te zeggen.
Al vroeg uit bed geslingerd door de wekker, want er stond een lange, intensieve dag voor de boeg. Het was de dag van mijn eerste marathon en dan meteen de Vulkan Bike van Daun rijden. Niet de halve marathon of de 85 km. Meteen, hoppa, de 100 km.
Om 5:45 bij Jeroen in de bus gestapt en koers gezet richting Daun. Om 8 uur daar en meteen gaan inschrijven. Toen omgekleed en een beetje warm gaan rijden. Meer dan 300 meter zal het niet geweest zijn want daar stonden we aan de start.
Bam….startschot om 9 uur. Ik heb me voorgenomen om binnen 5 uur en 15 minuten binnen te komen rollen. In het begin zou ik rustig aan starten en naarmate de tocht vorderde het tempo opvoeren. En zo geschiede het. Met 4 verzorgingsplaatsen hoefden we geen honger en dorst te lijden. Monique en Ton Nijssen bemande de bevoorradingsposten voor MTB Baarlo. Jullie hebben fantastisch werk geleverd. Zonder jullie geen voeding en geen marathon! Topwerk!
Naarmate de marathon vorderde, zo rond de 60 km post, voelde ik dat ik meer kon. Ik wilde harder. Sneller. Dus gas gaan geven. Steeds iets meer. Bij de laatste verzorgingspost, op 80 km, voelde ik me zelfs zo goed dat ik zo goed als maximaal heb kunnen rijden. Mijn doel onder 5 uur te rijden is dik en dik gehaald. Na 4 uur en 46 minuten kwam ik over de streep met een meer dan voldaan gevoel. De vuurdoop is mij goed vergaan.
Ton Nijssen en Monique super werk geleverd door ons van voeding te voorzien! Onmisbaar!!
En de rest van ons team MTB Baarlo super bedankt voor de gezellige dag en het lachen en leren!
Next: BeNeLux cup in Sittard op de 24september en daarna het NK Marathon op 9 oktober.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *