6-uurs marathon op Gulbergen24, 23-09-’17

Lang op de fiets en zweten als een malle tijdens de Gulbergen24 6-uurs marathon

 

Op zaterdag 23 september ben ik (Mark Doesborg) samen met verzorgster Marlie (mam) en Luc Eijssen, belofterenner bij Het Snelle Wiel, naar Nuenen afgereisd om daar deel te nemen in de 6-uurs marathon van de Gulbergen24. Vooraf wist ik al dat het geen technisch zware ronde zou worden, maar dat er een lange slopende klim in zat. Tevens was de ronde ongeveer 10 km lang.

Met die informatie zijn we van start gegaan. Meteen na de start gingen we de Gulberg op. Circa 1 km klimmen waarbij zo’n 60 hoogtemeters werden overwonnen. Het eerste uur ging super goed. Een mooi strak tempo en voorin mee kunnen draaien was de kern van het eerste uur.

Het tweede uur het tempo iets teruggeschroefd om een mooi gemiddelde te kunnen rijden wat ik nog zo’n 4 uur vast kon houden en zodat ik het laatste uur nog wat extra wattage’s door de pedalen kon duwen.

Na uur 4 kreeg ik even een inkakmoment. Ik kreeg niks meer weg; geen sportdrank maar ook geen gels. Maar ze zeggen: ‘Inkakken is Bijpakken’. Mam stond klaar met een bidon ranja en een halfuur later ging ik weer als een trein. Ik kon weer gels naar binnen werken en kreeg hiermee alle voedingsstoffen binnen om optimaal te presteren. De ronde later kreeg ik weer een bidon water aangereikt.

Het 5e uur heb ik het tempo wat opgeschroefd, omdat ik voelde dat ik weer verder kon knallen. Toch schoot de kramp er wat in tijdens de zware klim, maar geen last van de kramp gehad gedurende de rest van de ronde. Toen ik de laatste ronde inging was het nog een keer vlammen. Nog een keer alles uit de kast trekken! En dat deed ik. Na een tijd van 6 uur en 4 minuten, met tranen in mijn ogen van ongeloof ben ik gefinished.
Ongeloof omdat het over 4 dagen één jaar geleden is dat de artsen zeiden dat ik nooit meer zou kunnen fietsen. En nu rij ik naar een 10e plek toe in de sportcategorie van de 6-uurs marathon van de Gulbergen24.

Na het finishen ben ik wat teruggegaan op het parcours en ben ik samen met mijn beste maat nog eens over de streep gekomen. Hij heeft een hele fraaie 25e plek in de wacht gesleept, terwijl dit zijn éérste MTB-wedstrijd was.

Het was een supermooi evenement. Heel erg zwaar als je 6 lange uren in het zadel doorbrengt. Maar één ding is zeker: het harde werken van het afgelopen driekwart jaar heeft duidelijk geloond.

Dit was een mooie laatste, intensieve maar vooral lange marathon voor het NK op 8 oktober. Wij zijn er klaar voor!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *