Rijden in de Hel van Groesbeek 25 + 26-06-’17

Zaterdag 25 juni stond de Landelijke Jeugd Wedstrijd in Groesbeek op het programma. Groesbeek is o.a. bekend van de Zevenheuvelen weg, die jaarlijks terugkeert in de bekende Vierdaagse van Nijmegen. Van de omliggende Heuvels had de organisatie goed gebruik gemaakt. De Start/ Finish was boven op één van deze  heuvel.

Zepp Aelen was er deze week niet bij dus de eerste renners voor MTB Baarlo stonden in Categorie 5 aan de start.  Freek Bouten, Finn Keunen en Guus Janssen mochten voor MTB Baarlo het spits afbijten. Na de start ging het gelijk linksaf omlaag het dal in. Na een lang recht stuk gingen de renners vervolgens rechtsaf het bos in.  In het bos had de organisatie nog een paar stevige beklimmingen en wortelafdalingen verstopt. Nadat de renners het bos weer verlieten konden zij weer aan de zware beklimming naar start/ finish beginnen. Het was een zware ronde en dat was de renners van MTB Baarlo ook aan te zien. Er werd gevochten met het parcours en de renners gaven alles wat er in het lijf zat. Na een half uurtje kwam Freek als  7e renner over de finish. 8 Renners later passeerde Finn als 15e de streep. Hij rolde van zijn fiets het gras in en hapte naar lucht, gelukkig was moeders ter plaatse om hem op te vangen en bij zijn positieven te brengen. Het was duidelijk, Finn had zich helemaal leeg gereden. Tenslotte mocht ook Guus uitklikken, plaats 37 was zijn deel. Na het inrijden had hij al aangegeven dat dit niet zijn ronde was, iets teveel hoogtemeters. Toch is hij de hele wedstrijd blijven rijden, zijn eigen tempo gehouden en alles gegeven wat er in hem zat. Dan kun je ook alleen maar voldaan en trots zijn, knappe prestatie.

In categorie 6 mocht Stijn aan de start verschijnen. Hij deelde de mening van Guus en hij had behoorlijk ontzag voor de vele hoogtemeters in het parcours. Met de tips van zijn teamgenoten in het achterhoofd (op 90% de klim oprijden en na de top versnellen) probeerde hij een soort van ritme te vinden. Dat vond hij uiteindelijk en wist het 3 kwartier goed vast te houden. Het was soms hangen en wurgen maar Stijn wist als 38e de finish te passeren.  In categorie 7 was het Tim Janssen die aan de startstreep verscheen. Na het fluitsignaal lag het tempo direct al heel erg hoog. In de eerste bocht kwam hij wat in de verdrukking, waarna hij veel moeite had het tempo bij te houden. Hij kreeg al snel zijn eigen ritme te pakken en kon de wedstrijd goed uitrijden. Ook hij vond het een zwaar, maar uitdagend parcours. Tim eindigde als 32e.

Bij de nieuwelingen kon Stef Hendriks vanaf de 3e startrij vertrekken. Het parcours met lange “vals plat” klimmen ligt hem juist wel. Bij de start zat hij teveel aan de linkerkant en bij de bocht naar links verloor hij enkele plaatsen. Omdat er weer direct geklommen moest worden kon hij in de klim ook weer enkele plaatsen goed maken. In de loop van de wedstrijd kon hij nog enkele renners passeren. In de laatste ronde werd hij zelf nog gepasseerd door een andere renner. Dat was zijn eer echter te na en Stef probeerde uit alle macht om op de laatste klim voor de finish deze renner nog te achterhalen maar helaas lukte dit net niet. Met de hartslagmotor ver in de rode zone wist ook Stef zijn wedstrijd prima af te sluiten. Met zijn 17e plaats was hij dik tevreden. Gevraagd naar een cijfer voor dit parcours was Stef duidelijk. Een 9 naar Nederlandse maatstaven en een 7 naar Benelux maatstaven.

Op 26 juni was er op deze mooie locatie een wedstrijd voor de  volwassen renners.  Jack Piels en Luuk Peeters hadden zich ingeschreven voor deze Hel van Groesbeek. Beiden hadden zich ingeschreven voor de 105  minuten. In 105 minuten dus een ronde van ca. 10 km zo vaak mogelijk af proberen te leggen. Gelijk na de start was er een forse klim van onderuit naar boven. Die klim zorgde ervoor dat je gelijk flink aan de adem was. Daarna een recht stuk en zo draaide de ronde het bos in. Jack vond aansluiting bij een groepje en kon zich hier prima handhaven. De route zat vol met single tracks en forse klimmen. Inhalen was mogelijk maar daarvoor moest dan wel de gaskraan even helemaal open. Bij het verlaten van het bos kwam je weer op een recht stuk terecht, het tweede herstelmoment in de route. Luuk Peeters was minder fortuinlijk. Al in de eerste ronde reed hij lek. Gelukkig had hij wel reservemateriaal meegenomen en de lekke band betekende wel einde goede klassering maar niet einde race. Dit was de eerste editie van de Hel van Groesbeek in deze vorm en, behoudens wat kinderziektes, was het zeker een geslaagd evenement.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *