Verslag Ardennes Trophy Marathon 2016, door Mark Doesborg

Verslag Ardennes Trophy Marathon 2016, door Mark Doesborg

Op 16 mei 2016 werd er door enkele van onze marathon-atleten koers gezet richting Theux, België, om hier om de Ardennes Trophy te strijden. Van onze club waren Harrie Peeters, Helma en Jack Piels, Jeroen Daniels, Kirsten Peetoom en Peter Nielen aan de start verschenen. In verschillende afstanden, dat wel, maar wel om hetzelfde doel, iedereen wilde het beste uit zichzelf halen en een zo goed mogelijke prestatie neerzetten.

Zonder verzorging zou het erg moeilijk worden, dus Ton Nijssen en Mark Doesborg reisden mee om de renners te ondersteunen.

 

De dag begon al vroeg. Om 5:45 uur ging de wekker voor mij. Na een stevig ontbijt stond Jeroen Daniels met de bus voor de deur, om mij op te halen.

Rond de klok van 08:15 uur kwamen we aan bij de inschrijving. Harrie kwam vanaf de camping en de rest van de renners waren ook ter plekke. Vol goede moed werden wij geïnstrueerd wat er van ons verwacht werd. De verzorgingsposten, 4 stuks, werden verdeeld. Ton bij nummer 2 en 4 en ik bij de posten 1 en 3.

Voorafgaande aan de start zijn Ton en ik naar de start gelopen om hier de spullen van de renners op te halen en wat foto’s te maken.

Maar ja, wat naar beneden gaat moet op de terugweg ook weer bergop. En dat hebben we geweten. 1300 meter met een gemiddeld stijgingspercentage van 7%, waar ook de renners tegenop moesten.

Bij de eerste verzorgingspost aangekomen, hebben we alle flessen neergezet en nog even wat rondgekeken. Toen we de eerste renners zagen aankomen is Ton naar verzorgingspost 2 gescheurd en heb ik alle toppers van MTB Baarlo voorzien van vers drinken en wat andere vloeibare energie.

 

Toen alle renners van MTB Baarlo voorbij waren ben ik naar de bus van Daniels Traprenovatie gelopen, heb ik alles gereed gemaakt voor de volgende verzorgingspost. De navigatie werd ingesteld en daar ging ik. Vol goede moed naar het kasteel bij ravito 3.

Heel erg makkelijk was dat Ton en ik elkaar op de hoogte hielden via de SMS (die bestaat ook nog ;)). Zo hadden we een indicatie wanneer we welke renners konden verwachten.

Bij Ravito 3 kwam Harrie als eerste. Hij nam even de tijd om de bidon te wisselen. Na een kort praatje was het weer inklikken en gassen.

Ook Helma wist bevoorrading 3 te vinden, en zoals altijd was het weer lachen als Helma weer aan kwam rijden. Vol goede moed en zwaaien. Fantastisch! Daarna kwam ook Jack voorbij. Omdat ik achter de verzorgingspost van de organisatie stond, riep ik naar de renners, zodat zij wisten dat ik na de verzorgingspost stond. Dit verliep prima.  Na Jack kwamen Jeroen en Kirsten. Het eenvoudige hieraan was dat ze bij elkaar reden. Dus toen ik Jeroen zag, wist ik: Kirsten zit er vlak voor of vlak achter. Ik had daar nog even tijd voor, omdat ze nog een klimmetje op moesten.

Na Jeroen en Kirsten kwam ook Peter. Nadat Peter voorbij was, sprong ik weer in de bus. Terwijl ik de navigatie instelde, kwam Peter Nielen omlaag gescheurd. Hem nog even aangemoedigd en zelf ook aangereden.

Toen ik bij de kruising stond te wachten zag ik in de buitenspiegels weer iets met oranje en zwart aankomen. Je raad het al… Peter Nielen. Daarna toch echt aangereden.

 

Bij de finish aangekomen, waar ook ravito 1 was, stond ik de renners al op te wachten met de vesten die ze bij Ton en mij hebben ingeleverd voor de start.

Als eerste kwam Harrie binnen. Hij was net iets eerder dan ik bij de finish. Kort na Harrie kwam ook Helma aanzetten.

Daarna kwam er een telefoontje van Ton met de volgende woorden: “De renners hebben hun bidons. Heb ze deze nog op tijd aan kunnen geven”. Gelukkig!

Na Helma kwamen Jeroen en Kirsten aan. Er werd al gezegd: dat is de eerste dame van de 100 km.

Naderhand kwam Jack binnen. Hij had net na de 3e verzorgingspost problemen gekregen met de achter derailleur. Nou ja problemen… hij kon niet meer schakelen. Dat was flink balen, aangezien Jack op jacht was naar een podiumplek.

Nadat ook Jack binnen was kwam Peter Nielen als laatste van MTB Baarlo binnen. En hoe. Met enorme pijn in de rug toch de 100 km uitgereden. Respect!

 

Toen kwam de prijsuitreiking. We hoopten als team zijnde op een podiumplaats. En ja hoor. Daar kwam het verlossende woord. Kirsten Peetoom! Eerste dame van de 100 km. Yes! Omdat zij samen reed met Jeroen, voelde het voor Team MTB Baarlo als: “eerste duo 100 km”.

Iets om trots op te zijn.

 

De Ardennes Trophy 2016 was een zeer geslaagde editie voor MTB Baarlo met 1 podiumplaats voor Kirsten Peetoom. Grenzen zijn verlegd, ervaringen zijn opgedaan. Door mij is ook de andere kant van een wedstrijd in beeld gekomen. Verzorging is een aspect binnen een wedstrijd wat goed geregeld moet zijn. Je moet op tijd zijn waar je moet zijn voor de renners, zodat je ze kan helpen waar nodig. Bidons aangeven, technische ondersteuning, mentale oppeppers geven. Dat maakt de sport, de samenwerking van A tot Z, tussen renners en verzorging. En wat het afmaakt zijn de complimenten die je krijgt na afloop.

 

MTB Baarlo bedankt voor de leuke dag! Weer eens wat anders dan Cross Country en met deze ervaring een andere kijk gekregen op de marathon-discipline van het mountainbiken.

 

Mark Doesborg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *